In het land van de halfdraken (Frida Nilsson): review van het luisterboek

Twee broers ontsnappen aan een pleegmoeder die hen laat werken en slaat, en komen terecht in een kasteel waar een halfdraak op zoek is naar een eigen kind. In het land van de halfdraken van Frida Nilsson is een donker fantasyverhaal voor kinderen vanaf ongeveer tien jaar. Ik geef het vier sterren. Het verhaal is mooi, maar het duurt lang voordat het echt een kant op gaat, en juist naar het einde toe wordt het steeds sterker. Dit is geen boek over een avontuur waarin je de vijand verslaat. Het is een boek over situaties, meningen en emoties, met een slot dat mij raakte.

Waar kun je In het land van de halfdraken luisteren?

Het luisterboek staat in het Nederlands op Storytel, Nextory, BookBeat en Kobo Plus. Er is geen Engelse uitgave en het staat niet op Apple Books. Los kopen kan bij bol.com, als luisterboek, als e-book en als gebonden boek.

Beschikbaarheid bij Kobo Plus kan veranderen. Controleer het even in de app voordat je ervan uitgaat dat het er nog staat.

Waar gaat In het land van de halfdraken over?

De sfeer van In het land van de halfdraken in beeld

Dit boek leunt sterk op sfeer, en die verandert halverwege compleet. Het begint in een stad met slechte lucht en grauwe kleuren. Daarna kom je op een prachtig kasteel met frisse lucht en enorme bossen vol dieren. Toch voel je meteen dat er iets niet helemaal klopt. Het speelgoed is duidelijk lang gebruikt door andere kinderen, kinderen die er nu niet meer zijn. Wat is er met deze kinderen gebeurd?

Sfeerwoorden: grauw en benauwd, sprookjesachtig, onheilspellend, stil verdriet, natuur die haar eigen wetten volgt.

Wie is wie in In het land van de halfdraken?

De namen wisselen in dit boek, en dat is geen detail maar onderdeel van het verhaal. Handig om te weten voordat je begint, zeker als je samen luistert.

• Sem, de oudste broer. Bij Tyra heet hij Samuel.
• Immer, zijn broertje. Bij Tyra heet hij Mortimer.
• Tyra, de pleegmoeder. Zij polijst nikkelzilver en zij gaf de jongens hun andere namen.
• Kraaloog, de pratende rat die de jongens meeneemt.
• Indra, de koningin. Zij is een halfdraak en wil niets liever dan een kind.
• Tjodolf, de beer. Hij is duidelijk iets van plan, maar wat?
• Verder de hofhouding van pratende dieren, onder wie meneer en mevrouw Das en een vos.

Hoe klinkt het luisterboek van In het land van de halfdraken?

Dennis Willekens leest het in bijna elf uur voor, en hij doet dat goed. Hij zet duidelijk verschillende stemmen neer. Een zware berenstem voor Tjodolf, een krassende hoge stem voor de rat, en zachte jongensstemmen voor Sem en Immer. Daardoor weet je op elk moment wie er praat, ook als je even met iets anders bezig bent.

De hoofdpersoon denkt veel na en gebruikt daarbij ook moeilijke woorden. Juist zijn gedachten zijn het mooiste van het boek, en daar wil je wel goed bij kunnen opletten tijdens het luisteren van dit boek.

Voor kinderen werkt dit boek goed voor onderweg. Mijn eigen zoon luisterde vroeger altijd met een koptelefoon in de auto. De afleiding van het verhaal hielp hem tegen wagenziekte. Een boek van bijna elf uur is voor zo’n rit precies genoeg (heen- en terugreis), en dit verhaal heeft geen harde actiescènes waar je door de wegen omheen niets van meekrijgt.

Wat is er sterk aan In het land van de halfdraken, en wat minder?

Dit is een zeer serieus boek voor kinderen. Geen verhaal over een avontuur waarin je je vijand verslaat, maar een verhaal over situaties, meningen en emoties binnen een avontuur.

Wat vond ik zelf van In het land van de halfdraken?

Ik was bijna gestopt. Na vier uur had ik het gevoel dat er vrijwel niets gebeurde, en ik sloot het boek. Net op dat moment keek ik nog eens goed naar de cover, want ik heb eerder boeken van deze schrijver gelezen en die waren echt goed. Toen zag ik de uitgever staan: Querido. Sinds ik op mijn negende een biebpas kreeg van mijn moeder, lees ik elke week veel boeken, en mijn lievelingsboeken kwamen vaak van Querido. Al die jaren later, met steeds meer grijze haren in mijn haarbos, heb ik nog altijd ontzettend veel respect en ontzag voor uitgeverij Querido. Dus ik ging door. En nu ik het boek uit heb, vind ik dat nog steeds terecht.

Want het trage middendeel is wel lastig om door te komen, maar je beleeft dag na dag hoe dit nieuwe thuis is voor Sem. Vergeleken met Tyra is het een enorme verbetering: geen slagen meer met de stok, genoeg eten, speelgoed. En toch is er geen plek voor hem. Hij mag er wonen omdat Immer niet zonder zijn broer wil, maar voor Indra zou het niet uitmaken als hij er niet was. Ondertussen heeft Immer zijn plek gevonden als kind van de koningin en speelt hij liever met de dieren dan met zijn broer. Als de schrijver dit sneller had willen vertellen, had ze het in korte hoofdstukken samengevat. Nu krijg je als lezer de tijd om het zelf te ervaren en er zelf iets van te vinden. Hoe zou jij dit thuis vinden? Is dit een goed huis voor een kind? Voor Sem? Voor Immer?

Er is één gedachte die voor mij het hart van het boek is. Sem fantaseert dat hij, als Tyra ooit zijn broertje slaat, de stok uit haar handen trekt en haar daarmee terugslaat. Hij wil zijn broertje beschermen. Maar wat als dat moment er echt is? Bang zijn is dan normaal, iedereen zou bang zijn. Maar hoe reageer je? Doe je wat je zou willen doen, of verstar je van angst en kom je niet in beweging? Deze vraag komt in het verhaal steeds terug, in andere situaties en bij andere personages. Dat is knap gedaan, en het geeft kinderen iets om over na te denken en samen over te praten.

Ook mooi: het boek stelt de vraag of Tyra een slecht mens is, of dat ze zich slecht gedragen heeft. En of alle ouders zich zo gedragen tegen weeskinderen. Doordat er pratende dieren in het spel zijn, kun je hetzelfde nog een keer bekijken vanuit de natuur. Is een vos die een rat aanvalt omdat hij honger heeft slecht? Is een mens die een rat wegschopt uit angst voor een beet slecht? De fantasywereld wordt hier echt ergens voor gebruikt. Je kunt naar goed en slecht kijken, en naar eerlijk en oneerlijk, zonder je vooroordelen.

En het moraal aan het einde vind ik prachtig. Goed en slecht hangt af van de kant vanwaaruit je kijkt. Soms is het lastig om die twee uit elkaar te houden. Maar je kunt er wel altijd voor kiezen om goed te willen zijn en het juiste te willen doen.

Voor welk kind is In het land van de halfdraken geschikt?

Ik raad het aan vanaf ongeveer tien of elf jaar, en dan voor kinderen die houden van dikke fantasyboeken, sprookjesachtige werelden en pratende dieren. Kinderen die tegen donkere gebeurtenissen kunnen, graag nadenken over personages en hun keuzes, en niet voortdurend actie nodig hebben. Wie Piraten van de IJszee of klassieke fantasy van Astrid Lindgren waardeert, zit hier goed.

Minder geschikt vind ik het voor kinderen die ondanks hun leeftijd nog gevoelig zijn voor geweld tegen kinderen, of voor dreiging rond ouders en verlaten worden. Ook niet voor kinderen die vooral humor en snelle gebeurtenissen zoeken, voor aarzelende lezers die opzien tegen een boek van ruim vierhonderd pagina’s, en voor kinderen met weinig geduld voor lange gesprekken en gedachten van een hoofdpersoon.

Wat ik belangrijk vind om erbij te zeggen: 10+ betekent hier niet automatisch geschikt voor iedere tienjarige. Qua taal, lengte en thematiek ligt dit boek eerder aan de stevige kant van 10+. Een goede lezer uit groep 7 haalt er veel uit, terwijl sommige kinderen van elf of twaalf het alsnog langzaam vinden.

Hoe donker wordt het precies? Eng is het niet, ook al gaat het over een halfdraak. Wel zwaar. Er wordt af en toe heel luchtig gesproken over dieren die een kind zouden doden, want een hongerige wolf in het bos doet nu eenmaal wat een wolf doet. Verder komen uitbuiting, slaag met de stok, bedreiging en verlatingsangst voorbij. Dat is precies waar ik als ouder even bij stil zou staan voordat ik dit aanzet.

Samen luisteren kan prima. Volwassenen en kinderen kunnen dit verhaal allebei goed vinden, zolang het type, de zwaarte en het tempo bij je passen.

Welke boeken lijken op In het land van de halfdraken?

Wie bij halfdraken meteen aan een snel fantasyavontuur denkt, komt bedrogen uit. Dit boek deed mij vooral denken aan kinderboeken waarin de schrijver de tijd neemt voor de wereld, de personages en de moeilijke keuzes.

• Ogen van tijgers van Tonke Dragt bouwt net zo langzaam op. In mijn review daarvan schreef ik al dat het saai kan overkomen voor wie veel spanning verwacht, en dat je het beter kunt zien als een literaire roman voor kinderen dan als een avonturenboek. Precies hetzelfde onderscheid geldt hier. Voor mij is dit de belangrijkste vergelijking, niet vanwege de wereld maar vanwege het soort leeservaring.
• Nevermoor: Morrigan Crow en het Wondergenootschap van Jessica Townsend gaat ook over een kind dat in zijn eigen omgeving niet gewenst is, weggaat en in een wonderlijke wereld belandt waar ergens bij horen alles wordt. Het verschil is groot en juist daarom nuttig: Nevermoor is grappiger en gezelliger, terwijl In het land van de halfdraken donkerder en bedachtzamer is.

Mijn eindoordeel over In het land van de halfdraken

Vier sterren. Het tempo kostte mij bijna het hele boek, maar wie de tijd neemt voor de situaties krijgt er een verhaal voor terug dat je aan het denken zet en dat mooi eindigt. Voor een kind vanaf tien dat van rustige, donkere fantasy houdt, is dit een aanrader, en het luisterboek van Dennis Willekens maakt het alleen maar beter.

Wat je in deze review extra vindt

Kwam je hier via een kort overzicht en wil je weten of er meer te halen valt? Dit staat er verder op deze pagina.

• De moodboard, met de omslag van een grauwe stad naar een kasteel aan het bos.
• De karaktermap met alle namen, inclusief de tweede namen van de broers.
• De luisterervaring: hoe Dennis Willekens de beer, de rat en de jongens neerzet, en waarom ik hier niet versneld heb geluisterd.
• Mijn afweging van de vier sterren, inclusief het moment waarop ik na vier uur wilde stoppen en waarom ik toch doorging.
• Een eerlijke inschatting van hoe zwaar en donker dit boek is, met de onderwerpen erbij, zodat je als ouder weet wat je aanzet.
• De voor-wie-gids op karakter en leesvoorkeur, niet alleen op leeftijd.

Lees je hier vaker? Dan kun je mijn site instellen als voorkeursbron, zodat je mijn recensies vaker terugziet in Google.