Take Me Home van Melanie Sweeney: review van het luisterboek

Take Me Home van Melanie Sweeney is een romcom met meer diepgang dan de omschrijving doet vermoeden. Het is een warme, soms grappige maar behoorlijk emotionele romance over twee jonge mensen die terug naar huis moeten en eenmaal thuis met hun familieproblemen worden geconfronteerd. Ik heb er zo nu en dan een traantje bij gelaten, vooral door de emotionele groei van Hazel en Ash. De combinatie van romantiek met ingewikkelde familierelaties en persoonlijke problemen is heel goed geschreven. Vier sterren: het verhaal is goed uitgewerkt, maar er zit geen erg origineel concept achter en dat beetje extra mis ik voor een vijfde ster.

Waar kun je Take Me Home van Melanie Sweeney luisteren?

Er bestaat geen Nederlandse vertaling van dit boek en het staat ook niet op bol.com. Je luistert dus de Engelse versie. Die staat op Storytel, Nextory en BookBeat, en je kunt hem los kopen via Apple Books.

Welke tropes zitten er in Take Me Home?

Dit boek leunt op tropes die je vaker tegenkomt, maar de combinatie werkt. Ik heb ze op een kaart gezet, samen met de sfeer waarin ze landen: een winterse weg, een klein dorp en een huis vol familie.

De personages en relaties in Take Me Home

De romance is één helft van dit verhaal. De andere helft zijn de families waar Hazel en Ash naartoe rijden, en die families staan er heel verschillend voor. Op deze kaart zie je wie er meereist in hun hoofd.

Waar gaat Take Me Home van Melanie Sweeney over?

Is Take Me Home een kerstboek?

Technisch gezien wel. Ze gaan rond de kerstvakantie samen naar huis, er is een sneeuwstorm waardoor ze in één kamer belanden, er wordt een kerstboom uitgezocht en er worden cadeaus gekocht. Dat is licht en lieflijk uitgewerkt.

Maar pas achteraf besefte ik dat dit boek in de categorie kerst kan vallen. Kerst speelt mooi mee in de situaties, meer als decor dan als onderwerp. Als je zin hebt in een boek vol kerstsfeer, zou ik hier niet voor kiezen. Als je een emotionele romance wil waar de feestdagen toevallig omheen liggen, dan wel.

Is Take Me Home iets voor jou?

Hazel is een veel ingewikkelder personage dan Ash. Ze zit vast in bepaalde patronen en kan absoluut niet tegen verandering. Ik houd niet zo van labels plakken op mensen, maar ik herken in haar veel dingen die bekend zijn van het autismespectrum. Ze heeft een overlevingsdrang die ze al sinds haar kindertijd gebruikt, en daar horen allerlei ditjes en datjes bij die de meeste mensen nooit nodig hebben gehad. Ik kan me goed voorstellen dat sommige lezers haar niet begrijpen en zich flink aan haar irriteren. Voor anderen is haar gedrag juist heel herkenbaar, en is het inspirerend om te zien hoe ze zich in dit verhaal toch ontwikkelt. Dit is nadrukkelijk mijn eigen idee van Hazel en geen conclusie die het boek zelf trekt.

Onderwerpen om rekening mee te houden

Hoe klinkt het luisterboek van Take Me Home?

Het luisterboek wordt gelezen door twee Engelse vertellers, Zachary Webber en Brittany Pressley, en ze doen het allebei heel goed. Vooral de tweestemmigheid was perfect voor de leesbeleving, want daardoor komen beide kanten van het verhaal mooi tot leven. Je hoort Hazel en Ash echt als twee losse mensen die elkaar niet altijd goed begrijpen.

Het begin pakte me meteen. Ik was een kwartier daarvoor aan een andere romance begonnen en vond het nog steeds saai, dus toen zette ik dit verhaal op. Vanaf de allereerste minuut was er al chemie tussen Hazel en Ash. Precies wat ik op dat moment nodig had.

Over luistermomenten: ik was wel blij dat ik hier in mijn eentje thuis naar zat te luisteren. Toen de tranen ineens over mijn wangen biggelden, was ik liever niet in gezelschap geweest. Voor schoonmaken of koken is het prima geschikt, maar houd er rekening mee dat er stukken tussen zitten die je even raken.

Er bestaat geen Nederlandse versie, dus je moet het in het Engels doen. Als je Engelse teksten kunt begrijpen, is dat geen bezwaar. Ik zou de Engelse versie zelfs boven een Nederlandse aanraden als die er wel was geweest, want meestal is de originele versie beter.

Take Me Home sterk — en wat minder?

Ash is een heerlijk mannelijk personage dat je iedere vrouw wel toewenst. Dat hij al veel langer gevoelens voor Hazel heeft, geeft het verhaal een andere lading dan wanneer die aantrekkingskracht pas onderweg was ontstaan.

Mijn eindoordeel over Take Me Home

Vier sterren. Wat mij bijblijft is niet de romance zelf, maar hoe Hazel en Ash elkaar in hun gesprekken aanmoedigen om een kans te pakken die ze anders hadden laten lopen. Voor die vijfde ster mist het net dat beetje extra aan verhaal.

Kom je voor Hazel en Ash, voor hun gesprekken en hun ontwikkeling, dan krijg je hier een warme en behoorlijk emotionele romcom. Kom je voor een verrassend nieuw romanceconcept, dan zou ik iets anders zoeken.

Wat je hier vindt dat een AI-overzicht je niet geeft

• de tropekaart, waarop je in één beeld ziet welke tropes erin zitten en in welke sfeer ze landen
• de personagemap, met de twee families die naast de romance meelopen
• mijn oordeel over het spice-niveau, dat lager ligt dan wat je er online over leest
• de luisterervaring, en dan vooral wat die tweestemmigheid met het verhaal doet
• de afweging achter vier sterren in plaats van vijf
• waarom Hazel voor de ene lezer onuitstaanbaar is en voor de andere juist herkenbaar
• het eerlijke oordeel over wat mij stoorde
• boektips vanuit meer dan honderd boeken per jaar, niet uit een algoritme

Welke boeken lijken op Take Me Home?

Vond je vooral de scherpe gesprekken en de combinatie van een klein dorp met familieperikelen leuk? Dan is Book Lovers van Emily Henry de beste vergelijking die ik zelf kan maken. Ook een from enemies to lovers-romance, ook een klein Amerikaans dorp, ook twee ambitieuze hoofdpersonen die vooral veel met elkaar praten. En in allebei de boeken is familie net zo belangrijk als de liefde. Het verschil zit in de leeftijdsfase. Book Lovers voelt volwassener en zelfbewuster, terwijl Take Me Home meer draait om de vraag wie je bent en wat je met je volwassen leven moet.

Was de gezamenlijke roadtrip je favoriete onderdeel? See You on Venus van Victoria Vinuesa is een heel ander soort boek, maar de roadtrip werkt er op dezelfde manier. De bestemming is niet het belangrijkste, het gedwongen samen onderweg zijn zorgt ervoor dat twee mensen elkaar en zichzelf anders gaan bekijken. Wel goed om te weten: See You on Venus draait veel sterker om verlies en verwerking en heeft veel minder banter.

Veelgestelde vragen over Take Me Home

Hoe spicy is Take Me Home van Melanie Sweeney?

Licht. Er zitten een paar sensuele scènes in die goed zijn uitgewerkt, maar ik vind het erg mild. Online kom je hogere inschattingen tegen, en die deel ik niet.

Is er een Nederlandse vertaling van Take Me Home?

Nee. Er is alleen een Engelse versie.

Kan ik dit luisteren als ik nog nooit een Engels luisterboek heb geluisterd?

Als je Engelse teksten kunt begrijpen, gaat dit prima. Ik zou de Engelse versie zelfs aanraden boven een Nederlandse, want meestal is de originele versie beter.

Hoe lang duurt het luisterboek van Take Me Home?

10 uur en 27 minuten, gelezen door Zachary Webber en Brittany Pressley.

Welke tropes zitten er in Take Me Home?

Frenemies to lovers, he falls first, forced proximity en only one bed. Op de tropekaart hierboven staan ze allemaal bij elkaar.