De bewaarder van gevonden voorwerpen

Alles over luisterboeken

De bewaarder van gevonden voorwerpen

Nederlandse titel: De bewaarder van gevonden voorwerpen
Engelse titel: The Keeper of Lost Things
Genre: Roman
Schrijver: Ruth Hogan 
Verteller: Jane Collingwood, Sandra Duncan
Duur van het boek: 8 uur 35 minuten

Ik heb het boek in het Engels geluisterd met Storytel. Ik betaal 15 euro per maand om naar de boeken te luisteren die ze aanbieden. Ik kan zoveel luisteren als ik wil. Ook heb ik de account van mijn moeder aan mijn gezinsabonnement gekoppeld en kan zij ook zoveel boeken luisteren als ze maar wil. Hetzelfde geldt voor mijn twee kinderen. Een abonnement voor 1 volwassene en 1 kind kost 12 euro per maand.
Probeer Storytel 14 dagen gratis.

Het verhaal

Dit is een prachtig verhaal over voorwerpen die verloren en/of gevonden worden. Sommige voorwerpen kunnen, wat emoties betreft, enorme waarde hebben en daarom een leegte achterlaten bij het verlies ervan.
In dit verhaal volgen we twee verhaallijnen die aan het begin van het boek elkaar hebben gekruist en aan het einde ontdekken we hoe ze al die jaren, zonder het te weten, aan elkaar verbonden waren.
Daarnaast komen enkele gevonden voorwerpen aan bod en krijgen we het verhaal achter het verlies van de voorwerpen te weten.

Dit boek draait vooral om Laura. Haar baas bewaart gevonden voorwerpen. Zelf heeft hij een waardevol voorwerp verloren die aan hem was toevertrouwd door de liefde van zijn leven. Dit verlies heeft hem altijd veel pijn gedaan, vooral omdat hij hiermee zijn overleden geliefde had willen eren. Daarom kijkt hij voor de rest van zijn leven met andere ogen naar de voorwerpen die hij vindt. Hij geeft deze voorwerpen een plek in zijn huis, registreert de vondst ervan en schrijft een verhaal bij ieder voorwerp. Hij is schrijver en een uitgever publiceert zijn boeken over deze gevonden voorwerpen. Als opvolger kiest hij Laura. Zij is net zo verloren als de voorwerpen die hij verzamelt. Zijn enorme huis heeft een kalmerende en helende werking op haar ziel. Ze krijgt alles dat hij nalaat en daaraan verbindt hij twee voorwaarden: Hij wil dat ze de rozentuin laat onderhouden (de tuinman doet dit werk) en dat ze haar best zal doen om de gevonden voorwerpen bij hun rechtmatige eigenaren te krijgen. Als ze hiermee ook maar één verdriet over het verlies van een voorwerp weer goed kan maken met deze taak dan beschouwt hij zijn levenswerk als geslaagd en waardevol.
In dit boek volgen we hoe Laura haar leven vorm geeft terwijl ze deze taak als “bewaarder” van de gevonden voorwerpen op zich neemt.

Bekijk hier een inkijkexemplaar.

Te koop bij Bol.com

Verteller

Dit verhaal wordt door twee vertellers uitgevoerd. Je krijgt het verhaal aangeboden vanuit Laura door een jonge vrouw en van Eunice door een oudere vrouw. Ik vind deze uitvoering een goed waard.

Mijn mening

Prachtig boek met een ontroerend einde waar je wel vrolijk van wordt. Het verhaal is lekker anders en met het vrolijke gevoel dat je uiteindelijk ervan krijgt vind ik het een aanrader voor tijdens een vakantie.

Ik hoopte eigenlijk op een “feelgood” verhaal waar je de hele tijd supervrolijk van wordt. Dat is hier jammer genoeg niet het geval, maar mijn wens doet helemaal niets af aan dit verhaal, omdat het verhaal gewoonweg heel mooi en bijzonder is.
Dit verhaal heeft meerdere ingrediënten in één die het totaalpakket heel prettig maken.
Het is een liefdesverhaal zonder mierzoete liefdesmomenten. De liefde staat wel op de voorgrond, maar is meer op te maken uit de verschillende situaties, dus niet zozeer liefdesscènes, maar meer een uiting van liefde tijdens de scènes in het verhaal (hmm ik hoop maar dat ik dit begrijpelijk uitleg). Naast de standaardliefde speelt ook een liefde (tussen een man en een vrouw) die niet de vorm van een stel aan kan nemen, maar een diepe vriendschap, omdat het in dit geval niet gaat om twee mensen die zich aangetrokken voelen tot het andere geslacht. Dit is een verhaallijn die best uitgebreid aan de orde komt in het kader van twee gevonden voorwerpen. Hoewel dit best een droevig verhaal is, wordt dit heel mooi, ontroerend en liefdevol gebracht. Verder gaat het in dit boek ook om een “ghost story”. Een geest speelt richting het einde een grote rol vanwege een verloren en gevonden voorwerp. Tenslotte wil ik het meisje Sunshine nog noemen. Zij is een bijzonder meisje die van enorme waarde is voor Laura in haar leven, maar ook bij haar taak als bewaker van gevonden voorwerpen. Sunshine is een “dancing drone” (down syndroom) en haar rol in dit verhaal is erg mooi. Haar taalgebruik is heel bijzonder omdat ze een eigen manier van spreken heeft (ik moet er wel bij zeggen dat sommige mensen dit aanstootgevend zouden kunnen vinden).

In het begin zijn de verschillende verhalen best verwarrend. Het is belangrijk om de namen van de personages te onthouden om ze uit elkaar te houden. Pas na twee uur in het verhaal begon ik een duidelijk overzicht van dit boek te krijgen. Dat was best lang inkomen en het verhaal was nog ver weg van “feel good” waar ik zeer op hoopte. Richting de laatste uren van het verhaal werd dit allemaal goed gemaakt en ik vind het zeer de moeite waard.

De losse verhalen over de gevonden voorwerpen zijn best mooi. Je vraagt je wel af of dit de echte verhalen zijn achter de voorwerpen of dat dit de verhalen zijn die de schrijver Anthony Peardew heeft bedacht bij de voorwerpen die hij heeft gevonden. Later in dit boek krijg je antwoord op deze vraag.
Er is een duidelijke opbouw in deze verhalen gedurende het boek. Dat komt ook terug in het verhaal. Aan het begin van het boek hebben de verhalen allemaal gemeen dat de personages een overwinning behalen. Ze overwinnen de moeilijke situatie waarin ze zich bevinden. Soms met een kleine stap zoals het weggooien van een puzzelstukje en soms met enorme stappen zoals het weigeren van het ja-woord voor het altaar. Tijdens deze periode scoort de schrijver ook heel goed met zijn boeken en is zijn uitgever razend enthousiast. Later in zijn leven veranderen deze verhalen en worden ze duister. De verhalen achter de gevonden voorwerpen worden zielig en toont het verdriet en de kwaadaardige kant van de veroorzakers van dit verdriet (misbruik, geweld en zelfs moord). Dit is dan ook de reden dat hij breekt met zijn uitgever die weer de “vrolijke” verhalen eist.

Ik vind dit een prachtig boek en zeker een aanrader, maar er zijn wel enkele punten die voor een andere mening bij andere mensen kunnen zorgen:

  • Het duurt lang voordat je lekker in het verhaal komt.
  • De duistere verhalen achter sommige gevonden voorwerpen zoals seksueel misbruik van een kind, huiselijk geweld, enz.
  • Sommige personages worden wat taalgebruik en stem enorm overdreven om ze NIET-blank te laten klinken (stereo typering).
  • De wijze waarop er in het verhaal duidelijk wordt gemaakt dat Sunshine downsyndroom heeft.
  • Supernatuurlijk (helderziend) en geesten.

Waar kan je dit boek kopen/downloaden?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *