Ik geef Stay Buried drie sterren. Het begin beloofde mij iets waar ik enorm veel zin in had: een besmettelijke ziekte in 1919, in een historische setting zonder apocalyps. Maar het boek gaat een andere kant op dan dat begin doet vermoeden. Wat je krijgt is een traag opgebouwd mysterie met folklore, bijgeloof en familiegeheimen, en het tempo ligt van begin tot eind zo laag dat het bijna saai wordt. Het concept vond ik sterk genoeg om door te luisteren, de uitvoering viel me tegen.
| Titel (EN) | Stay Buried |
| Titel (NL) | Niet verschenen |
| Auteur | Jennifer McMahon |
| Taal (EN) | Engels, gelezen door Cassandra Campbell, Jeremy Carlisle Parker en Jennifer Pickens · 13 uur 11 minuten |
| Taal (NL) | Geen Nederlandse luisterversie |
| Uitgever (EN) | Simon & Schuster Audio |
| Serie | Standalone |
Snel naar
Waar gaat het over? · Wat vond ik er zelf van? · Hoe klinkt het luisterboek? · Wie is wie? · Is dit iets voor jou? · Welke boeken lijken hierop? · Waar luister je het?
Waar kun je Stay Buried luisteren of lezen?
Het boek is alleen in het Engels beschikbaar. Er is geen Nederlandse vertaling en geen Nederlandse luisterversie.
- Storytel: Engelse luisterversie. Ik luisterde het boek hier.
- Nextory: Engelse luisterversie en het Engelse e-book.
- BookBeat: Engelse luisterversie.
- Apple Books: Engelse luisterversie en het Engelse e-book.
- Bol.com: luisterboek, e-book en hardcover, allemaal in het Engels.
Het boek is op dit moment niet gratis te luisteren via Kobo Plus.
Ben je nieuw bij Nextory? Met de code Jufjannie40 krijg je 40 dagen gratis. Deze actie loopt tot en met 30 januari 2030 en geldt alleen voor nieuwe gebruikers.
Waar gaat Stay Buried over?
Het verhaal heeft twee verhaallijnen, in 1919 en in 2016. Beide spelen zich af in Boone’s Ferry, een afgelegen dorp waar buitenstaanders worden ontmoedigd om te komen en te blijven.
In 1919 worden de paarden in Boone’s Ferry ziek. Ze zijn zo agressief dat ze elkaar aanvallen en bijten. De dokter denkt aan hondsdolheid. Dan slaat de ziekte over op mensen, en zij vertonen hetzelfde gedrag. De dorpsbewoners hebben geen woorden voor wat ze zien, dus grijpen ze naar de woorden van hun tijd. Duivels. Demonisch.
In 2016 komen Ashley en haar broer Malcolm naar het dorp. Zij wil weten wat er met haar moeder is gebeurd, hij wil het geërfde huis bekijken. Ze treffen een gemeenschap aan waar mensen zich met rituelen beschermen tegen iets waar ze niet over praten. De Knackerman is inmiddels een dorpslegende waar de inwoners nog altijd doodsbang voor zijn.
Wat is hier werkelijk aan de hand: een ziekte of iets bovennatuurlijks?
De sfeer van Stay Buried in beeld
Het verhaal draait uiteindelijk op het mysterie, maar de sfeer is allesbepalend. Daarom past een moodboard hier goed. Dit zijn de beelden die bij mij bleven hangen: een afgelegen dorp dat zichzelf afsluit, zieke paarden, gele ogen, de zoete geur van rottend fruit, en bijgelovige handelingen waarmee mensen zichzelf proberen te beschermen.
Moodboard bij Stay Buried van Jennifer McMahon. Een geïsoleerd dorp, oude rituelen en een dreiging waar niemand hardop over praat. De beelden laten zien waarom dit boek meer op folk horror lijkt dan op de zombiehorror waar ik in het begin op hoopte.
De personages en relaties in Stay Buried
Het boek springt heen en weer tussen 1919 en 2016, met in beide tijdlijnen een eigen groep personages. Wat in 1919 gebeurt bepaalt wat de mensen in 2016 meemaken, dus het helpt als je weet wie bij welk jaar hoort. Deze karaktermap zet dat op een rij, zonder het verhaal weg te geven.
1919
- Frankie O’Massey: arts in opleiding en buitenstaander. Intelligent, queer, met een sterk geweten. Onderzoekt de ziekte.
- Pearl Stoddard: Frankies geliefde, uit een welgestelde familie. Hun relatie moet verborgen blijven door de tijd waarin ze leven.
- Dr. Thomas Endicott: de dorpsarts, Frankies oom en mentor. Probeert de ziekte te begrijpen.
2016
- Ashley: zoekt antwoorden over haar moeder en stuit op familiegeheimen.
- Malcolm: Ashley’s broer, reist mee om het geërfde huis te bekijken.
- Mini: een jong dorpsmeisje dat de rituelen kent en nieuwsgierig is.
- Sad Willy: dorpsbewoner met een beschadigd verleden, en met kennis van wat er speelt.
In beide tijdlijnen
- De Knackerman: een dorpsfiguur uit het verleden van Boone’s Ferry, verzamelaar van dode dieren en de eerste besmette. In 2016 is hij dorpslegende en dreiging tegelijk.
Karaktermap bij Stay Buried van Jennifer McMahon. De personages uit 1919 en 2016 naast elkaar, met de Knackerman als schakel tussen beide tijdlijnen.
Hoe klinkt het luisterboek van Stay Buried?
De Engelse luisterversie duurt 13 uur en 11 minuten en heeft drie vertellers: Cassandra Campbell, Jeremy Carlisle Parker en Jennifer Pickens. Dat werkte voor mij goed. Je hoort meteen wie er aan de beurt is, waardoor je nieuwe gebeurtenissen makkelijk op de juiste plek zet. Met één verteller zou dit boek volgens mij te verwarrend worden, want dan mis je die duidelijkheid.
Er zit wel groot verschil in tempo tussen de vertellers. Nadat ik besloot het boek toch af te maken, deed ik iets wat ik normaal nooit doe: verder luisteren op 1,25 keer. Bij één verteller had zelfs 1,5 gekund. Bij de overgang naar Mini ging 1,25 ineens erg rap, terwijl het bij het vorige perspectief precies goed voelde.
Het eerste kwartier pakte me meteen. Juist het gevoel dat dit een zombieverhaal zou worden heeft me vastgehouden, en dat idee liet ik daarna niet meer los.
Luisteren tijdens wandelen, schoonmaken of afwassen kan prima, maar niet als je ondertussen ergens anders je hoofd bij nodig hebt. Door de twee tijdlijnen en de verschillende perspectieven moet je bijhouden wie je volgt, in welk jaar je zit en welke informatie uit 1919 later in 2016 belangrijk wordt. Vooral het eerste deel vraagt daardoor wat meer aandacht. Zit je eenmaal in het verhaal en ken je de personages, dan wordt het makkelijker.
Zou ik het opnieuw luisteren? Nee. En als er een deel 2 komt, sla ik dat over.
Wat werkt in Stay Buried sterk — en wat minder?
Het concept is wat mij betreft het sterkste onderdeel van dit boek, en tegelijk de reden dat ik teleurgesteld eindigde.
Wat vond ik zelf van Stay Buried?
Ik begon aan dit boek met veel zin. De opzet kwam op mij over als een zombieverhaal, en dan ook nog in een historische setting zonder apocalyps. In 1919 worden eerst de paarden ziek. Ze zijn zo agressief dat ze elkaar aanvallen en bijten, en de dokter denkt aan hondsdolheid. Voor een liefhebber van zombieverhalen is dat een bekend begin. Daarna wordt de Knackerman ziek, gaat dood, staat op, loopt weg en bijt een vrouw. Zij wordt ook ziek. Wie gebeten wordt gaat ruiken naar gefermenteerde appels, krijgt gele ogen, verliest zijn karakter en wordt agressief. Later blijkt dat een besmet iemand ook geen hartslag meer heeft. Ik vond dat een uitstekend concept.
Maar dat is niet wat ik kreeg. Het voelde alleen als een zombieverhaal. De personages noemen de Knackerman duivels en demonisch, al kan dat net zo goed het bijgeloof van die tijd zijn. Hoe dan ook bleef dit steeds meer een bijverhaal. Het is de setting geworden, niet waar het boek werkelijk op draait. Waar het wel op draait is het mysterie in 2016: waarom jaagt de Knackerman de mensen nog steeds zoveel angst aan, en waarom zijn er nu geen nieuwe besmettingen zoals in 1919?
Dat concept, samen met het enge van de Knackerman en het sterke folkloregevoel, hield me toch vast. Ik heb zo vaak overwogen te stoppen omdat het zo enorm traag was. Ik heb doorgezet omdat ik wilde weten hoe het allemaal in elkaar zat. Toen ik nog 25 minuten te gaan had, schrok ik: waar bleef de uitleg over de ziekte? Het boek eindigt met een verwijzing dat de angst en de terreur niet voorbij zijn, dus een deel 2 lijkt me mogelijk. Maar voor mij voelde het einde als een klap in mijn gezicht. De belofte waarvoor ik al die uren doorluisterde wordt niet ingelost, en daardoor voelde het als verspilde moeite. Wat ik verder van het mysterie kreeg vond ik behoorlijk voorspelbaar. Het enige wat ik niet zag aankomen, was dat het zou eindigen zonder verklaring.
Ik heb dit jaar veel betere boeken gehoord, en alleen al in de laatste maanden een stuk of zeven. Qua beleving zet ik Stay Buried naast Them van W.H. Chizmar en The Creeper. Ook bij die twee boeken deed het verhaal niet wat ik er vooraf van verwachtte, terwijl dat juist de reden was dat ik ernaar uitkeek.
Drie sterren dus. Ik heb deze 13 uur niet uitgeluisterd omdat ik het boek zo goed vond. Ik heb doorgeluisterd omdat ik per se antwoord wilde op de vraag die het begin bij me had opgeroepen. Dat antwoord kwam niet.
Is Stay Buried iets voor jou?
Welke thema’s spelen er in Stay Buried?
- Collectieve schuld: Boone’s Ferry leeft nog altijd met de gevolgen van wat de gemeenschap in 1919 heeft gedaan.
- Angst als drijfveer: angst voor ziekte en voor het onbekende zorgt ervoor dat mensen keuzes maken die later als kwaad worden gezien.
- Folklore als bewaarplaats van schuld: de verhalen en rituelen houden het verleden levend, ook wanneer de oorspronkelijke waarheid vervormd raakt.
- Mens tegenover monster: het echte kwaad is niet alleen bovennatuurlijk, want mensen kunnen uit angst zelf monsterlijke dingen doen.
- Wetenschap tegenover bijgeloof: vooral in 1919 speelt de vraag of dit een ziekte is die te verklaren valt, of iets anders.
- Familiegeheimen: net als het dorp houden families delen van het verleden begraven.
Eén zin bleef bij mij hangen, want hij komt in beide tijdlijnen terug: “we’re all the Knackerman”. Wat zegt de schrijver daarmee over ons als mensen? Wat zouden wij doen als de zaken zich zo angstig voor ons opstapelen?
Welke boeken lijken op Stay Buried?
Grace van A.M. Shine vind ik de sterkste vergelijking. De eilandgemeenschap daar draagt een gedeeld verleden met zich mee, en de bovennatuurlijke dreiging hangt rechtstreeks samen met wat de gemeenschap zelf heeft veroorzaakt. In Boone’s Ferry gebeurt hetzelfde. De Knackerman was oorspronkelijk een man uit de geschiedenis van Boone’s Ferry, en wat de inwoners in 1919 uit angst doen wordt onderdeel van hun folklore én van hun schuld. In 2016 leven de bewoners nog steeds met de gevolgen van wat hun voorouders hebben gedaan.
The Creeper van A.M. Shine lijkt er op een concreter niveau op: een afgelegen gemeenschap, oude folklore, vreemde regels, inwoners die meer weten dan ze vertellen, en een dreiging die onderdeel van het dagelijks leven is geworden. Ook de sfeer komt overeen: langzaam opgebouwd, eng, en de plek is bijna zelf een personage. Stay Buried is wel breder en historischer door de dubbele tijdlijn en de familiegeschiedenis, terwijl The Creeper sterker draait om het onderzoeken van één legende.
Hex van Thomas Olde Heuvelt zit daar mooi tussenin. In Beek heeft een hele gemeenschap haar dagelijks leven aangepast aan een oude bovennatuurlijke dreiging, met strikte regels die iedereen normaal vindt en een geheim dat buitenstaanders niet mogen ontdekken. In Boone’s Ferry hebben ze ook een eigen entiteit in hun midden die alles ziet en hoort, die de mensen met terreur in zijn greep houdt, en waarvan het bestaan geheim moet blijven. In beide boeken denkt een buitenstaander: waar zijn jullie in vredesnaam mee bezig?
Mijn eindoordeel over Stay Buried
Drie sterren. Het concept van de ziekte hield me 13 uur vast, maar het boek doet er te weinig mee en gaat uiteindelijk een andere kant op. Luister dit als je van een traag opgebouwd mysterie met folklore houdt en niet per se antwoord nodig hebt op alles wat het boek opwerpt.
Wat je in deze review extra vindt
Kwam je hier via een kort overzicht en wil je weten of er meer te halen valt? Dit staat er verder op deze pagina.
- Het moodboard met de sfeer van Boone’s Ferry, zodat je ziet wat voor soort horror je krijgt voordat je begint.
- De karaktermap met de personages uit 1919 en 2016 naast elkaar, handig als je halverwege de draad kwijtraakt.
- Welke van de drie vertellers ik op 1,25 keer luisterde en waar dat juist te snel werd.
- Waarom ik overwoog te stoppen en toch doorluisterde, en of dat achteraf de moeite waard was.
- De voor-wie-gids op basis van leesvoorkeur en geduld, niet alleen op genre.
- Drie boektips uit eigen leeservaring, met per titel uitleg waarom de vergelijking klopt.
Stay Buried – Jennifer McMahon
Lees je hier vaker? Dan kun je mijn site instellen als voorkeursbron, zodat je mijn recensies vaker terugziet in Google.
Voeg mij toe als voorkeursbron in Google
