The Long Walk – filmreview | Gebaseerd op het boek van Stephen King

Gebaseerd op het boek van Stephen King (als Richard Bachman)

The Long Walk is een sterke verfilming van het boek van Stephen King, dat hij destijds schreef onder het pseudoniem Richard Bachman. De film is trouw aan de essentie van het verhaal, maar brengt het in 103 minuten. Dat is snel, en je merkt het. Het boek neemt je veel langzamer mee tijdens deze gruwelijke tocht. Toch is deze film de moeite waard. Ik geef hem 4 van de 5 sterren, en raad daarna alsnog het boek aan.

Waar kan ik The Long Walk streamen?

Waar gaat The Long Walk over?

Elk jaar doen 50 jongens mee aan een meedogenloze mars. Ze melden zich vrijwillig aan, ook al weten ze dat er maar één winnaar zal zijn. De rest overleeft het niet. De beloning is verleidelijk: de winnaar krijgt de rest van zijn leven alles wat hij wil. Zijn eerste wens mag hij direct uitspreken zodra hij gewonnen heeft

De regels zijn simpel en genadeloos. De deelnemers moeten minimaal 5 km/u lopen. Wie langzamer gaat, krijgt een waarschuwing. Bij de derde waarschuwing word je ter plekke neergeschoten. Er zijn geen pauzes. Geen slaap. Geen stilstand. Krampen, blaren, een verdraaide enkel: pech gehad. Je loopt door. De soldaten die meerijden houden iedereen nauwlettend in de gaten en aarzelen geen moment.

Dit is geen vrolijk verhaal en geen snelle actie. Het is een psychologisch verhaal over uitputting, isolatie en de laatste momenten van jonge levens.

Hoe trouw is de film aan het boek van Stephen King?

Best wel trouw, maar er zijn wel degelijk keuzes gemaakt. In het boek staan er 100 jongens aan de start. De film brengt dat terug naar 50. Dat scheelt de helft aan personages en daarmee ook de helft aan doden onderweg. Het voelt compacter, maar ook minder overweldigend.

De minimumsnelheid is ook aangepast. In het boek mogen de deelnemers niet langzamer dan 6 km/u lopen. In de film is dat teruggebracht naar ongeveer 5 km/u. Een kleine aanpassing, maar wel realistischer voor een mars van die omvang.

Bepaalde scènes uit het boek komen terug in de film. Hoe sommige personages hun einde vinden, herken je. Maar de reden waarom Garraty en Peter McVries meedoen aan de wedstrijd is anders. Ze krijgen een groter doel in de film. En dat verandert het einde.

Je kunt het einde van de film vergelijken met het einde van het boek. Symbolisch is het hetzelfde. De weg wordt helemaal leeg. Net als in de allerlaatste woorden van het boek sta je dan voor een lege weg, en mag je zelf invullen wat dat betekent. Het precieze verloop is anders, maar het gevoel erna is hetzelfde.

Wat de film niet haalt, is de psychologische diepte van het boek. Stephen King bouwt de mentale en fysieke uitputting stap voor stap op. De langzame aftakeling voel je in het boek veel intenser. De film doet zijn best, maar 103 minuten is te kort voor alles wat Stephen King op papier zette.

Ook de dystopische wereld om de mars heen, de samenleving die dit toelaat en aanmoedigt, komt in het boek veel sterker aan bod. In de film zie je daar een glimp van, met name in de scène waarin Garraty over zijn vader vertelt. In het boek komt het publiek langs de kant van de weg uitgebreider aan bod als een soort schurk. Mensen die komen kijken om te genieten van de pijn en het einde van deze jongens. In de film speelt dat op de achtergrond.

Heb je de film gezien en wil je meer?

Wat werkt sterk in de film?

De essentie blijft intact. De isolatie van de mars, de manier waarop de wereld van deze jongens ineens teruggebracht is tot de laatste meters van hun leven, dat komt goed over. De sfeer klopt.

De scènes waarin de jongens hun einde vinden zijn bruut en direct. Dat is akelig om naar te kijken, maar zo zijn ze ook bedoeld. Dat was de enige voorwaarde van Stephen King over het maken van deze film.

Het einde sluit aan bij de symboliek van het boek. Dat is slim gedaan. Je hoeft het boek niet te kennen om het te begrijpen. Maar als je het gelezen hebt, snap je direct waarom de lege weg in de laatste scène er niet toevallig is.

Voelt The Long Walk niet als een typische Stephen King-film?

Klopt. En dat heeft een reden. King schreef dit boek niet onder zijn eigen naam, maar als Richard Bachman. Dat is het pseudoniem waarmee hij begon, totdat mensen ontdekten wie er echt achter de naam zat. Stephen King vindt dat hij anders denkt en schrijft als hij zichzelf omvormt tot dit andere personage. Zijn stijl verandert, zijn personages gedragen zich anders, en het verhaal gaat een andere kant op.

Zelf merk ik dat verschil eerlijk gezegd niet zo sterk. In bijna al zijn boeken (die ik heb gelezen) schrijft Stephen King over hoe bruut de mens kan zijn. Soms met monsters, soms zonder. Maar altijd laat hij zien hoe monsterlijk mensen zich kunnen gedragen. The Long Walk past daar perfect in. Er is geen bovennatuurlijk kwaad, want de mensen zelf zijn het kwaad.

Een uitzondering hierop is The Life of Chuck. Dat is een heel ander soort King-verhaal.

Dit is geen enge film in de klassieke King-zin. Geen monsters, geen spookverhalen. Maar de film toont kinderen die zonder pardon worden neergeschoten, en dat wordt bruut in beeld gebracht. Je krijgt die beelden niet bespaard. Het boek is nog rauwer. King gaat verder in detail, de doden zijn meer en de psychologische druk wordt zwaarder opgebouwd. Wees je daar bewust van als je na de film ook het boek leest.

Is The Long Walk iets voor jou?

Welke films en boeken lijken op The Long Walk?

Squid Game De vergelijking is snel gemaakt. Deelnemers die vrijwillig meedoen aan een dodelijke wedstrijd, met maar één winnaar. The Long Walk is simpeler van opzet: geen spelletjes, geen maskers, geen grote locatie. Alleen een weg en de vraag hoe lang je het volhoudt. King schreef dit verhaal lang geleden, voor het tijdperk van mobieltjes en moderne technologie. Dat maakt het misschien juist rauwer.

The Long Walk (het boek) Als je de film goed vond en meer wilt, lees dan het boek. Het is rijker, donkerder en langzamer. Niet voor mensen die snelle verhalen gewend zijn, maar wel veel intenser.

Mijn eindoordeel over de film The Long Walk

Het einde van The Long Walk uitgelegd

Vanaf het moment dat er nog maar drie jongens in leven zijn, loopt de film een totaal andere kant op dan het boek. In de film fantaseert Peter McVries hardop over hoe hij op een gegeven moment uit de wedstrijd zal stappen. Hij beschrijft precies wat hij zal doen als het moment gekomen is. En zo gebeurt het ook in het boek. In de film niet.

In de film draaien de laatste gebeurtenissen om vriendschap, wraak en de drang om iets te veranderen aan het wrede systeem. Garraty had van het begin af aan maar één plan. Hij wilde winnen zodat hij met zijn eerste wens de majoor zou kunnen doodschieten. De majoor is de man die deze mars jaren geleden heeft verzonnen en in stand heeft gehouden. De man die elk jaar verantwoordelijk is voor de dood van tientallen jongens, en die dit gebruikt om een onderdrukte bevolking tevreden te houden met gruwelijkheid in plaats van te werken aan echte verbetering.

Tijdens het lopen heeft Garraty verteld over wat zijn vader is overkomen en hoe hij via deze wedstrijd een kans ziet om iets te veranderen. Zijn plan is wraak. Maar Peter McVries is anders. Peter is de positieve kracht in dit verhaal. Hij wil ook een betere wereld, maar niet via wraak. Via hoop. En Garraty ziet dat.

Op het moment dat er nog maar twee jongens over zijn, kiest Garraty ervoor om Peter te laten winnen. Hij zegt het hem eerlijk: Peter kan een betere wereld zien. Garraty zelf niet meer. Dus laat hij Peter gaan. En Peter voert de wens van Garraty uit met zijn eerste wens als winnaar. Hij schiet de majoor dood.

Op dat moment verandert alles. Het regent nog hard, maar je hoort de regen niet meer. De zang van het publiek langs de kant van de weg valt weg. De soldaten zijn verdwenen. De mensen zijn verdwenen. De weg, die even daarvoor nog vol was, is leeg. Totaal leeg en stil. Peter draait zich om naar die lege stille straat en loopt door. Hij blijft lopen.

Dat laatste beeld is precies wat ook aan het einde van het boek overblijft. Andere gebeurtenissen, andere persoon, maar iezelfde lege weg. Dat is geen toeval. In het boek eindigt het verhaal met woorden die je niet loslaten: de weg is leeg, en er is nog zo ver te lopen.

Wat mij als kijker bezighoudt: wat zagen we precies in die laatste scène? Op het moment dat Peter schoot en de stilte begon, was de wereld om hem heen plotseling verdwenen. Werden we getuige van zijn dood? Waren dat zijn laatste momenten? Of overleefde hij, en is die lege weg de werkelijkheid geworden? De film geeft het antwoord niet. Dat mag je zelf invullen. En dat is precies wat het boek ook doet.

Wil je weten hoe de laatste momenten in het boek werken en hoe Stephen King daar naartoe schrijft? Lees dan mijn uitgebreide boekreview van The Long Walk.

Veelgestelde vragen over The Long Walk

Waar kan ik The Long Walk kijken?

De film is te huren bij Apple TV via iTunes en bij Pathé Thuis.

Hoe lang duurt de film The Long Walk?

De film duurt 1 uur en 43 minuten (103 minuten).

Voor welke leeftijd is The Long Walk geschikt?

Pathé Thuis geeft een leeftijdsadvies van 16 jaar. Dit is geen enge film in de klassieke zin, maar wel een film met brute beelden van geweld tegen minderjarigen. Niet geschikt voor jongere kinderen.

Is The Long Walk eng?

Niet op de manier die je verwacht van een Stephen King-film. Geen monsters, geen bovennatuurlijke horror. Wel bruut en psychologisch zwaar. De scènes waarin deelnemers worden neergeschoten zijn hard en direct. Dat zijn beelden die bijblijven.

Is de film trouw aan het boek van Stephen King?

Grotendeels wel. De kern, de sfeer en de uitputting zijn herkenbaar. Maar het aantal deelnemers is teruggebracht van 100 naar 50, de minimumsnelheid is aangepast en de motivaties van de hoofdpersonages en het einde zijn anders dan in het boek. Meer details staan in de sectie hierboven.

Is het boek beter dan de film?

Voor mij wel. De film geef ik 4 van de 5 sterren. Het boek geef ik 5 van de 5 sterren. Het boek bouwt de psychologische druk langzamer en intenser op. De dystopische wereld is rijker uitgewerkt. Als het verhaal je raakt, doe je jezelf een plezier met het boek. Lees mijn boekrecensie hier.

Hoe eindigt The Long Walk?

Het antwoord staat in de spoilersectie hierboven. Kort gezegd: de film eindigt op een andere manier dan het boek, maar de symboliek van de lege weg is in beide hetzelfde. Het einde laat bewust ruimte voor eigen interpretatie.

Wat je hier vindt dat AI niet kan geven

AI kan je vertellen dat The Long Walk een verfilming is van een boek van Stephen King. Wat AI je niet kan geven:

• Een vergelijking vanuit iemand die het boek heeft gelezen, die je precies vertelt wat er anders is en wat hetzelfde blijft.
• Een eerlijk oordeel over wat de film niet haalt ten opzichte van het boek, en waarom.
• Een concrete waarschuwing voor wie dit beter niet kan kijken.
• De directe link naar de boekrecensie als je na de film meer wilt.